Sarah

Ik drukte op verzenden en poef: de pdf lag bij de eerste proeflezer. En wat voor eentje: niet alleen mijn zus, maar ook de maker van ons artwork. En geloof me: voor het eerst je boek laten lezen aan iemand is superspannend.

Een week later kwam de mail met de reactie. Wát een reactie. Er waren veel - terechte - punten van feedback. Misschien nog wat meer aandacht voor dit personage en nog wat meer terugkomen op die twee kinderen? Maar de mail stond ook vol met mooie en dierbare complimenten.

Die feedback hebben we meteen verwerkt en het boek beter mee gemaakt. En door de complimenten heb ik meer vertrouwen dat dit boek echt mensen kan gaan raken en aan het denken kan gaan zetten. En dat artwork? Stay tuned...

Arnoud

Nu het stof een beetje is neergedaald na de aankondiging van Ping!, is het leuk om de balans op te maken. Er kwamen veel reacties binnen. Uiteraard van mensen die ik goed ken, maar ook van mensen die ik jaren niet heb gesproken. Als je hebt gereageerd, dank je wel!

Daarnaast kon ik zien hoe de diverse platforms het ten opzichte van elkaar deden. Ik zet het even op een rijtje:

X - vrijwel niemand reageerde of zag de post, ondanks dat ik volgens de teller 8000 volgers daar heb. Nu ben ik daar al lang niet meer echt actief, dus ik had dit kunnen verwachten, maar toch

Bluesky - een beetje reactie. Met mijn ongeveer 200 volgers ongeveer wat ik had verwacht denk ik. Hier zitten wel veel mensen uit media, dus mijn verwachtingen lagen wel iets hoger

Mastodon - ook een beetje reactie. Hier zitten veel mensen die kritisch zijn op sociale media en dat zie je wel terug. Ik vind het ook een fijn platform hiervoor.

Instagram - veel reactie. Natuurlijk zitten hier veel mensen die ik privé ken, dus die zijn meer geneigd te reageren: familie, vrienden en kennissen, de meeste zagen de post hier.

LinkedIn - veruit de meeste reacties en views. De post kwam algoritmisch bij veel mensen in de feed. Dat had ik van tevoren niet verwacht.

Voor Ping! blijven we bij TikTok en Instagram, waar de video's het goed doen. Privé ga ik uiteraard het meeste aandacht richten op LinkedIn vanwege het bereik en Mastodon, omdat ik dat het fijnste platform vind - het is niet algoritmisch en heeft daardoor niet de verslavende kenmerken die zoveel leed veroorzaken voor onze hoofdpersoon Emmy.

Arnoud

Weet je nog? Vorige keer vertelde ik over 'project 000', het boek waar ik aan begon in 2016 en dat er nooit is gekomen. Waarom Ping! er wel komt en 000 niet, ligt aan iets dat ik niet goed deed: vooruit denken.

Het idee: in 2037 is de maatschappij gesplitst in twee grote groepen. De ene groep leeft voornamelijk online, de andere groep heeft juist computers, tablets en smartphones afgezworen en leeft analoog. Niet zoals mensen eeuwen geleden deden, maar als toekomstvisie: een alternatieve maatschappij die niet afhankelijk is van technologie. De hele maatschappij is ingericht op het bestaan van deze twee levenswijzes.

Het punt is: de 'analoge' kinderen horen alleen van het bestaan van de andere groep door verhalen van hun ouders, die ze afdoen als sprookjes. Als je technologie bestaat uit een accuboormachine en een benzineauto, hoe kun je dan geloven dat veel geavanceerdere technologie bestaat?

Het verhaal zou openen met een 'analoge' jongen die met zijn hondje gaat lopen en daarbij een in het bos slapende persoon tegenkomt waarvan hij zich niet kon voorstellen dat die echt bestond...

Dit verhaal was al best ver uitgewerkt. Het punt is: ik had goede ideeën over het verhaal, maar zodra ik twee stappen verder zetten, kwam in de knoop. Wat een personage doet, moet passen bij diens karakter. Maar als ik dat zou doorvoeren, kwam ik grote gaten in het plot tegen. Toch had ik nog een manier gevonden om dit verhaal een tweede leven te geven - daarover later meer.

Nu we 'live' zijn, zijn we bezig met het boek promoten met korte video's op TikTok en Insta. Maar dat hebben we geen van beide ooit echt gedaan... hoe doe je dat als twee boomers op TikTok?

In het begin wilden we te veel: vier video's per week bijvoorbeeld. Maar we moeten ook nog een boek afmaken. Whoops! Dat hebben we dus teruggezet naar twee filmpjes per week.

Oh, en deze was onverwacht. Instagram maakt video's automatisch vierkant. Daardoor waren video's afgeknipt en daardoor viel een deel van ons hoofd of de ondertiteling eraf. WTF? Nu letten we daarop, maar dat is dus een handmatig proces bij het uploaden en achteraf kennelijk niet aan te passen. 

Uit hoofdstuk 3

Oh nee! Shit! Sem heeft me inderdaad niet meer geantwoord vandaag. Geen foto. Geen streak. Waarom?! In films, series en boeken heb je altijd bij het einde van een relatie of zelfs maar als twee mensen met elkaar dates hebben gehad een mooi einde in tranen, met een goed gesprek en de belofte om vrienden te blijven. Maar in het echte leven? Dan houdt een streak op Moment ineens op.