Sarah

Het is de tijd van grote én kleine beslissingen. Zoals wat dan? Het boek speelde zich in eerste instantie af in 2023 en 2024, maar dat voelt inmiddels wel als langer geleden. En dus hebben we besloten om het boek weer wat dichter bij het nu te halen. We dachten de data gewoon te kunnen verzetten, maar dan komt het allemaal helemaal niet meer goed uit. Dus stiekem nog een heel gepuzzel om de tijdlijn opnieuw correct te krijgen.

Wel een goede manier om kritisch nog naar de hele tekst te kijken. Zo komen we nog heel wat onregelmatigheden in de opmaak tegen. Wist je dat we de regels voor de opmaak wel 10 keer veranderd hebben?

Arnoud

Ook hebben we, meer dan een jaar nadat de eerste versie af was, nog steeds inhoudelijke discussies. Zijn bepaalde scènes wel echt nodig bijvoorbeeld? Wat kan eruit en wat moet erin blijven? Het zijn puntjes op de i, maar al die puntjes zijn wel belangrijk. Het moet het beste boek worden dat we kunnen afleveren.

Maar we kijken ook verder naar de release. We zijn voorzichtig bezig met het plannen van de release. Ping! heeft een ISBN🎉. We zijn bezig met de opmaak en allerlei andere dingetjes, zoals de teksten die op de voor- en achterkant komen te staan. Een webshop om het boek te verkopen, een rekening waar het geld op binnenkomt. De laatste loodjes! En die wegen niet het zwaarst. 

In dit proces heb ik het boek weer van A tot Z doorgelopen. En ondanks dat ik zelf verantwoordelijk bent voor de helft van dit boek, raakt het me toch weer. Ik kan dit boek zelf niet lezen zonder tranen in mijn ogen te krijgen. Dan voel ik weer wat we al zo vaak hebben gevoeld tijdens dit proces. Dit verhaal is zó nodig, in 2026 nog steeds.

Arnoud

Nu Ping! bijna gaat uitkomen, moet ik veel terugdenken aan de tijd dat mijn vorige boek uitkwam, nu bijna tien jaar geleden. Ik had dat zelf niet bepaald, de uitgever bepaalde de releasedatum.

Waarom juist toen? De gedachte was dat veel mensen het boek zouden kopen als Sinterklaascadeautje en dus móest het rond Sinterklaastijd in de winkel liggen. Tussen het schrijven van het eerste hoofdstuk en de release lag daardoor maar negen maanden. Ik moest in juni klaar zijn met het manuscript om te zorgen dat hij in oktober kon uitkomen.

Ik heb me laten leiden toen. Ik dacht dat de uitgever zou zorgen voor aandacht, voor publiciteit. Ik had zelf een paar radio-interviews geregeld, de uitgever kwam met een persbericht en daaruit zou de andere media-aandacht komen. 

De release kwam dichterbij. Het voelde alsof er een orkaan naderde. En toen..... was het ineens zover. Wat er toen gebeurde, vertel ik je volgende keer.

Een ISBN aanvragen is gelijk een hele zoektocht in je eigen toekomst... Wil je er één, of wil je er gelijk tien? Andere keuzes zijn er niet. 

Als je met z'n tweeën een boek schrijft, moet je het hier ook over hebben. Hoe ziet de toekomst als gezamenlijk auteurs er uit?

Wat zou jij doen? 

In een video laatst ging het over de proloog van Ping! Daarin zaten zinnen uit de proloog, hier kun je die nog eens rustig teruglezen. De proloog zelf is langer dan dit, maar het geeft wel de sfeer en boodschap van de proloog weer. 

Lucht, ik moet lucht! Ik was hier toch goed in? Dit was toch leuk? Maar ik lijk niet meer te kunnen zwemmen onder water. Ik heb mezelf niet onder controle en adem is er niet. Mijn hart klopt harder en harder. Ik moet snel naar boven komen of ik stik. 
Ik kan niks meer. Ik zie niks meer. Ik voel niks meer, zelfs geen angst om dood te gaan. Inmiddels lig ik stil in het water. De duisternis heeft mij opgeslokt.
Ben ik dood? 
Ik hoor bijna niets meer behalve drie diep klinkende kloppen. En dan nog eens drie kloppen. 
Dit zal dan wel het einde zijn.