Sarah

Arnoud

Wist je dat het afronden van een boek het meeste werk is? Ik schreef het woord 'einde' voor het eerst in januari, en toch zitten we nu in september nog steeds te sleutelen. Maar het is nu wel een veel beter boek dan toen.

Nu zijn we toe aan de laatste ronde van edits. Dit is Sarahs ronde; we kijken of alles wat personages zeggen en doen wel in lijn is met hoe ze zijn. We hebben uitgebreide karakteromschrijvingen en hele backstory's voor alle karakters. We kennen de karakters door en door en dus discussiëren we geregeld over wat een karakter zou zeggen en hoe. 

Bijvoorbeeld: we hebben onlangs nog aangepast hoe de vader van hoofdpersoon Emmy zich opstelt als hij Emmy iets wil vertellen. We kunnen niet zeggen wat - spoilers! - maar hoe hij het zei kwam niet overeen met zijn karakter. Dat hebben we nog gefikst. 

Dat alles moet ervoor zorgen dat als je het boek gaat lezen, de karakters gaan leven. De bedoeling is dat je voelt dat we veel meer weten over de personages dan we vertellen - en dat is ook zo. 

Arnoud

Project 000. Ik heb uitgelegd hoe dit boek over gescheiden werelden in 2037 er niet kwam. Toen besloot ik dat het wel een podcast zou kunnen worden, met eindes die ik kon crowdsourcen.

Ik had de hardware gekocht, ik had al diverse verhalen klaar, ik was klaar om een site te maken met een eigen domein en ik was er helemaal klaar voor om te beginnen. Dit zou het intro moeten worden:
"Welkom bij Korte Verhalen Zonder Einde, een podcast van mij, Arnoud Wokke. In deze podcast maken jij en ik samen verhalen. Dat gaat zo: eerst hoor je een aflevering met het begin van een verhaal. Vervolgens hoor ik graag van jou hoe het verder zou moeten gaan. Dat kan een hele alinea zijn of een zin of een paar steekwoorden, wat je wilt. Vervolgens probeer ik zoveel mogelijk bijdragen samen te voegen om zo het verhaal een mooi vervolg te geven. In de aflevering erna hoor je dan hoe het verder gaat en op een gegeven moment hoe het afloopt. Maar ik begin nu bij het begin van  het eerste verhaal. Dit is deel 1 van Kunstwerk."

Benieuwd naar waar Kunstwerk over ging? Ik ook! Ik pak het er weer bij voor de volgende nieuwsbrief. Stay tuned!

Dit is de derde keer dat ik deze nieuwsbrief schrijf. Ik ken nieuwsbriefsoftware niet goed en ik weet niet precies waar alle knopjes zitten. En dus lukt het niet altijd om alles op te slaan. Geen softwarebug, gewoon menselijke fouten.

Is dat erg? Misschien wel niet, maar het is altijd frustrerend als je iets dat je hebt gemaakt verliest en opnieuw moet beginnen. Je zucht, je begint opnieuw en waarschijnlijk maak je iets beters.

Waar we ook tegenaan lopen, zijn de lange, lange periodes tussen iets sturen naar een uitgever en iets terughoren. We stuurden diverse uitgevers het manuscript op 15 mei, volop in de lente. Hun termijn voor reactie is nog steeds niet verstreken. Pfffff...

Ping! is fictie, maar veel elementen uit Ping! zijn echt. Hoe een socialmediaverslaving eruit ziet, fysieke plekken waar de hoofdpersonen komen en zo meer. Maar de sociale media die zo'n grote rol hebben, die we hebben we fictief gemaakt. We stellen ze aan je voor:

Moment
Wil je als tiener kletsen op een platform waar je ouders niet komen? Dan zit je op Moment. Je kan daar natuurlijk foto's en filmpjes uitwisselen en het mooie is: als je dat elke dag doet, bouw je een streak op. Die streaks zijn veel waard: het drukt uit dat je een band hebt. De Moment-streaks spelen dan ook een rol in het contact tussen de hoofdpersonen van het boek.